Strijder tegen onrecht of populist?

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 17-07-2004

Door Michel Hasselerharm

Waar actie is, daar is Vincent Mulder. Of het gaat om treinen met gevaarlijke stoffen of huurverhoging, de voorzitter van de SP Hengelo is er bij. Voor de een is hij een strijder tegen onrecht, voor de ander een populist. ‘Dat we mensen weten te mobiliseren mag geen verwijt zijn.’

HENGELO - Het is heel simpel. Als je een socialist bent, ben je ook een actievoerder. ‘Solidariteit en gelijkwaardigheid verhouden zich slecht met macht die zich ophoopt bij enkelen. De managers zijn aan de macht. Bij bouwcorporaties, zorginstellingen, noem maar op.’

Maar de actiebereidheid van Vincent Mulder zit toch wel wat dieper. ‘Mijn opa was pachter in Twello. Moest met de pet onder de arm naar de baron om te vragen of er nieuw hooi op het dak mocht. Aan mijn vaderskant werkten ze allemaal in de fabriek. Terwijl mijn ooms wel de hersens hadden. Op de verjaardagen hoorde ik hun verhalen over de directie die er niks van begreep.’

De actievoerder groeide verder op de middelbare school, in de nasleep van de jaren zestig, en de landbouwuniversiteit in Wageningen. Daar studeerde hij zich een weg naar de ontwikkelingssamenwerking. Omdat het oneerlijk verdeeld is in de wereld. Misschien een ouderwetse gedachte maar nog steeds waar. ‘Hoe is het mogelijk dat aidsmedicijnen hier in het ziekenfonds zitten en in Afrika niet te betalen zijn?’

Hij liep stage bij de missionarissen in Venezuela. Omdat hij meer wilde zijn dan een ‘baantjesjager’. Iemand die van consultancy naar consultancy hopt. Eind jaren tachtig toog hij naar Vietnam. ‘Daar lag honing te verrotten, terwijl ze het idee hadden dat het een product was wat toch makkelijk te exporteren moest zijn.’ Hij verbleef er uiteindelijk negen jaar en ging weg met het gevoel toch een deel van ‘het circuit’ te zijn geworden.

Hij belandde in Hengelo. Waar de rollen in het gezin werden omgedraaid. Zijn vrouw ging fulltime aan het werk en hij werd huisman, voorzitter van de SP en actievoerder. Staat in het holst van de nacht aan het spoor om een trein met gevaarlijke goederen tegen te houden of hij is bezig een persbericht te schrijven. Met onderaan meestal: ‘Inlichtingen: Vincent Mulder.’ Hoeveel uur hij eraan besteedt? ‘Geen idee. Het loopt er tussendoor.’

Een greep uit de acties van de laatste paar maand: bewoners versus bouwcorporatie in de Händelstraat, Groot Driene, de omgeving van Backenhagen, Voogserdstraat, Wilbertstraat, Berflo Es-Zuid en de Emmaflat, de huurverhoging in het algemeen, de vuurwerkopslag aan de Meijersweg, het transport van gevaarlijke stoffen, de no claim-actie in de zorg en (aanstaande) het opheffen van de gesubsidieerde banen in het basisonderwijs.

‘Van wereldproblemen naar verrotte kozijnen in Hengelo’, zegt ’ie er zelf van. ‘Je kunt zeggen dat de SP spijkers op laag water zoekt, maar we hebben het bijvoorbeeld wel over honderd mensen die voor de vakantie te horen krijgen dat ze na de bouwvak een tijd zonder douche en keuken zitten. Waar het om gaat, is dat de zogenaamde inspraak van huurders haaks op de werkelijkheid staat. Met name bij St. Joseph. Die verkondigt trots dat zij een keurmerk voor klantvriendelijkheid hebben gekregen. Maar als wij wat foldertjes bij de mensen in de bus gooien, worden we overladen met reacties.’

Niet iedereen is gecharmeerd van het offensief van de SP. Met name in de politiek wordt gemopperd dat Mulder cs. wat al te nadrukkelijk inspeelde op de sentimenten rond de vuurwerkopslag bij Spoolder. Terwijl de huishoudzaak zich keurig aan de regels hield. ‘Maar de redelijkheid gaat verder dan de wet. Vuurwerk hoort gewoon niet in een woonwijk. De veiligheid is ver te zoeken als mensen worden blootgesteld aan verleiding. Wat als er bijvoorbeeld een vrachtwagen komt met vuurwerk voor Polen, daar niet terecht kan en het hier aanbiedt aan een ondernemer die er veel geld mee kan verdienen? Wij zijn een politieke partij en willen verandering. Wie daar problemen mee heeft, neemt de democratie veel te eng.’

Bovendien, stelt hij nadrukkelijk, het initiatief voor de actie kwam van de omwonenden zelf. ‘Die zijn bij alle partijen geweest. Alleen wij hebben besloten er iets aan te doen. Ons mag toch niet worden verweten dat we de sentimenten blootleggen die leven onder de bevolking? Of dat wij mensen weten te mobiliseren?’

Dat de naam van de SP aan de acties wordt verbonden, heeft een tactische reden. ‘Dat werpt meer stof op en zet de managers in beweging. Ik merk vaak dat we pas iets gedaan krijgen als het in de pers heeft gestaan.’ Om de SP daarom populistisch te noemen, is volgens de voorzitter onterecht. ‘Wij voeren nooit actie om de actie en niet voor, maar altijd met de mensen.’

Hij beseft dat een wereldverbeteraar in een glazen huis leeft. Verbeter de wereld begin bij uzelf, niet waar? ‘Mensen moeten vooral kritisch zijn op de SP. Als ze vinden dat we populistisch zijn, willen we dat horen. Tot nu toe is dat nog niet het geval geweest.’

<< terug